Öne çıkan

Müqaviləyə imza atıldısa, hər şey üçün gecdirmi və ya müqavilənin standart şərtləri nədir?

(xüsusi adlar şərtidir)

Ayxan Bakıda kifayət qədər tanınan “Qarant” MMC əmlak şirkətindən (Kirayəyə Verən) mənzil kirayəyə götürmək üçün onların ofisinə gəlir. Razılıqdan sonra Kirayəyə Verənin əvvəlcədən hazırladığı 7 səhifəlik Kirayə Müqaviləsini oxumağa hövsələsi çatmayan Ayxan onu dərhal imzalayır. Kirayə müddəti bitdikdə Kirayəyə Verənin nümayəndəsi mənzilə baxış keçirən vaxt evdəki divar kağızlarının cırıldığını görür və dəymiş zərərin 600 manat olduğunu müəyyənləşdirir. Ayxan zərərin bu dəyəri ilə razılaşsa da Kirayə Müqaviləsinin şərtlərinə görə Kirayəyə Verən ondan 1200 manat kompensasiya tələb edir. Ayxan imzalayarkən müqaviləni oxumamışdı və oradakı “Kirayəçi mənzilə vurduğu zərərə görə dəymiş zərərin 2 misli dəyərində məsuliyyət daşıyır” şərtini görməmişdi. Belə bir şərtin olması haqda Kirayəyə Verənin nümayəndəsi də ona əvvəlcədən bir söz deməmişdi.
Ayxan 1200 manatı ödəməlidirmi və onun bir çıxış yolu tapması üçün artıq gecdirmi?

Müqavilə bağlanarkən çox vaxt tərəflər müqavilə şərtlərini qarşılıqlı olaraq müəyyənləşdirir, bir biri ilə bazarlıq edir və nəticəyə gəldikdə onu imzalayırlar. Ancaq elə müqavilələr var ki, onun şərtlərini tərəflərdən biri gələcəkdə bir neçə dəfə istifadə etmək üçün tərtib edir və qarşı tərəfə orada dəyişiklik etmək imkanı vermir. Başqa ifadəylə, qarşı tərəf ya şərtləri qəbul edib müqaviləni imzalamlı ya da təklif edənin təqdim etdiyi maldan və ya xidmətdən imtina etməlidir. Bunun əsas səbəbi ondan ibarətdir ki, bir çox şirkətlər gündəlik olaraq onlarla, bəzən də yüzlərlə şəxslə müqavilə bağlayır və hər qarşı tərəf müqavilə şərtləri barəsində fikir irəli sürərsə şirkətin işi çətinləşər və işin surəti zəifləyər. Bu kimi müqavilələrə bankların, sığorta, daşıma şirkətlərinin, mobil operatorların və s. müəssisələrin müqavilələrini göstərmək olar. Belə müqavilələrin şərtlərinə Müqavilənin Standart şərtləri deyilir.

Yuxarıda qeyd olunanlara əsasən Müqavilənin standart şərtlərinin elementləri aşağıdakılardır:

  1. Tərəflərdən birinin müqavilə şərtlərini təkbaşına hazırlaması;
  2. Müqavilənin gələcəkdə çox sayda istifadə etmək üçün hazırlanması;
  3. Hazırlanan müqavilənin qarşı tərəfə təqdim edilməsi;

Standart şərtli müqavilələrin mətni çox uzun olur, ya da şriftləri çox kiçik olur deyə qarşı tərəf bunu oxumur. Məsələn, bankla kredit müqaviləsini imzalayarkən çox az kredit alan şəxsə rast gəlmək olar ki, bütün müqaviləni oxusun. Belə olan təqdirdə müştəri (qarşı tərəf) zəif durumda qalır və müqaviləni tərtib və təklif edən tərəfin ədalətli olmayan şərtləri ilə üz-üzə qala bilir. Dolayısı ilə də zəif durumda qalan şəxsin qorunmasına ehtiyacı yaranır.

Müqavilənin Standart Şərtlərindən qarşı tərəfin qorunması Mülki Məcəllənin 417-420-ci maddələri ilə həyata keçirilir. Məcəlləyə əsasən aşağıdakı şərtlər müqaviləyə əlavə olunduqda həmin şərtlər etibarsız sayılır:

Təklif etmiş tərəfə:

  • öhdəliyinin icrası üçün tənasübsüz surətdə qısa və ya uzun müddət müəyyənləşdirildikdə;
  • öhdəliyinin icrası üçün əvvəlcədən müəyyənləşdiriləndən fərqli, tənasübsüz uzun və ya kifayət qədər aydın olmayan müddətlər müəyyənləşdirildikdə;
  • əsassız olaraq müqaviləyə xitam vermək hüququ verildikdə;
  • görəcəyi işi dəyişdirmək (qarşı tərəfə məqbul olmayan şəkildə) və ya işin icrasından imtina etmək hüququ verildikdə;
  • onun tərəfindən çəkilən xərclər üçün qarşı tərəfdən tənasübsüz yüksək əvəz tələb etmək hüququ verildikdə;
  • qiymətləri əsassız olaraq qısa müddətdə yüksəltmək hüququ verildikdə
  • Mülki Məcəllə ilə qarşı tərəfə verilmiş hüquqları məhdudlaşdıran hüquqlar verildikdə;
  • qarşı tərəfin şübhəsiz və ya məhkəmə qərarı ilə müəyyənləşdirilmiş tələblərini əvəzləşdirilməsi hüququndan məhrum edən hüquqlar verildikdə;
  • zərərin miqdarından yüksək məbləğin tələb edilməsinə dair hüquq verildikdə;
  • onun kobud ehtiyatsızlığı üzündən vurulan zərər üçün məsuliyyəti və ya müqaviləyə xitam vermək hüququnu istisna edən və ya məhdudlaşdıran hüquqlar verildikdə;
  • onun tərəfindən yeni mallar göndərilərkən və işlər görülərkən əşyanın qüsurları üçün məsuliyyətini nəzərdə tutan qaydaları məhdudlaşdıran hüquqlar verildikdə.

Bütün bunlardan başqa Mülki Məcəlləyə görə Müqavilənin standart şərti müqaviləyə daxil edilmiş olsa da, etimad və vicdanlılıq prinsiplərinə zidd olaraq müqavilənin digər tərəfi üçün zərərlidirsə, etibarsızdır. Müqavilənin standart şərtləri təfsir edilərkən rast gəlinən bütün qeyri-müəyyənliklər, onları özündə əks etdirən şərtlərin müqaviləyə daxil edilməsini təklif etmiş tərəfin əleyhinə təfsir edilir.

Ancaq yuxarıda göstərilən müqavilənin standart şərtləri hər zaman etibarsız sayılmır. Etibarlı sayılması üçün bu kimi şərtlərin olduğuna dair müqavilədə bir qeyd yazılmalı və qarşı tərəfə bu şərtlərlə tanış olmaq üçün şərait yaradılmalıdır. Əgər qarşı tərəf bu qeydi və bütövlükdə müqaviləni oxuyub imza atıbsa müqavilənin standart şərtlərinin etibarsız sayılmasını tələb edə bilməz*.

Ayxanın Kirayəyə verənə vurduğu zərərin dəyəri 600 manatdır və Mülki Məcəllənin 420.3.5-ci maddəsinə əsasən zərərin miqdarından yüksək məbləğin tələb edilməsinə dair standart şərt etibarsızdır. Nəzərə alsaq ki, Ayxan müqaviləni əvvəlcədən oxumamışdı və belə bir standart şərtin olması ona bildirilməmişdi, müqavilədəki “Kirayəçi mənzilə vurduğu zərərə görə dəymiş zərərin 2 misli dəyərində məsuliyyət daşıyır” şərti etibarsız sayılır və Ayxanın Kirayəyə Verənə ödəməli olduğu məbləğ 600 manat təşkil edir.

*Mülki Məcəllə ilə qarşı tərəfə hər hansı bir hüquq verilibsə müqavilədəki bunun əksinə olan müqavilənin standart şərtinin (MM m. 420.3.2.) 420.2`ci maddədəki prosedurlara əməl etdikdə etibarlı sayılacağı bildirilir. Ancaq Mülki Məcəllənin 337.1-ci maddəsinə görə Mülki  Məcəllədə müəyyənləşdirilmiş şərtləri pozmaqla bağlanmış əqd etibarsızdır. Belə olan halda isə normalar arasında ziddiyyət (kolliziya) yaranır.

Müqavilə, mülkiyyətin keçməsi üçün kifayətdirmi və ya öhdəlik verici və sərəncam verici əqd nədir?

Belə bir fikir var ki, daşınar əşyalarla bağlı alğı-satqı müqaviləsinin imzalanması ilə mülkiyyət haqqı satıcıdan alıcıya keçir. Yəni, misal üçün, Sadiq mobil telefonunu Azərə satmaq barəsində yazılı bir müqavilə bağladısa artıq telefon Azərindir. Bu fikrin doğru olub olmadığını aydınlaşdırmağa çalışaq.

Alğı-satqı prosesinin reallaşması üçün alıcı və satıcı arasında bir müqavilənin bağlanması şərtdir. Müqavilə, iki və ya daha çox şəxsin arzu etdikləri hüquqi nəticəni meydana gətirmək üçün qarşılıqlı və bir birinə uyğun iradə ifadələri ilə ortaya çıxan əqddir və mülki hüquq öhdəliyinin ən əsas mənbəyidir. Bildiyimiz kimi, mülki hüquq öhdəliyinin üç mənbəyi mövcuddur: mülki hüquq pozuntuları, əsassız varlanma və müqavilələr (Mülki Məcəllə m. 386.1). Müqavilə öhdəlik verən, iki və ya çox tərəfli əqddir.

Öhdəlik verici əqdlər əmlaka birbaşa təsir etməyən, əmlakın sərfiyyatına yol açmayan, əmlakın aktivinə deyil, onun passivinə təsir göstərən əqdlərdir. Nə mənaya gəlir bu? Yəni öhdəlik verici əqdlər bağlandıqda iradə ifadəsini etmiş şəxsin əmlakında hər hansı bir azalma olmur, əqd bağlayan şəxs sadəcə borc altına girir. Müqavilələrin hamısı öhdəlik verici əqdlərdir. Yuxarıdakı misalda Satıcı Sadiq, Alıcı Azərlə ilə bir telefonun alğı-satqısı barədə müqavilə bağlayır. Sadiq baxımından bu, bir öhdəlik verici əqddir, çünki o, telefonun Azərə təslim edilməsi öhdəliyinin altına girir. Ancaq aktivində hələ də azalma yoxdur, çünki müqavilənin şərtinə görə telefonu müqavilə imzalandıqdan beş gün ərzində Azərə təslim etməlidir. Yəni telefonun mülkiyyəti Azərə təslim edilənə qədər Sadiqdə qalacaq. Beləliklə də Sadiq, Azər ilə müqavilə imzalayaraq sadəcə öhdəlik götürmüş olur. Sadiq, Azər ilə müqavilə bağladıqdan 2 gün sonra Ülvi ilə də həmin telefon barəsində alğı-satqı müqaviləsi bağlaya bilər və sonradan telefonu Ülviyə təslim edə bilər. Azər, Sadiq ilə müqaviləni əsas gətirərək Ülvidən telefonun ona verilməsini tələb edə bilməz, çünki mülkiyyət hüququ ona keçməmişdi. Bu durumda Azər sadəcə Sadiqdən öhdəliyini yerinə yetirməməsi səbəbiylə təzminat tələb edə bilər. Azərin alğı-satqı müqaviləsindən sadəcə tələb hüququ yaranmışdı, yəni Sadiq qarşısında telefon baxımından kreditor idi və bu durumda Sadiqin əmlakının passivində artım müşahidə olunurdu, aktivində isə bir azalma yox idi.

Mülkiyyət haqqı, Sadiqin, telefonu Azərə təslim etməsi anında Azərə keçə bilər. Malın təslimi dedikdə onun üzərində sahibliyin təslim edilməsi nəzərdə tutulur (Mülki Məcəllə m. 163.1). Daşınar əşyaya mülkiyyət hüququnun əldə edənə verilməsi üçün mülkiyyətçi əşyaya sahibliyi həqiqi hüquq əsasında ona verməlidir. (Mülki Məcəllə m. 181.1). Deməli mülkiyyət haqqının verilməsi əşya üzərində sahibliyin verilməsi ilə gerçəkləşmiş olur. Bu baxımdan təslim daşınar əşyalar baxımından sərəncam verici əqddir. Sərəncam verici əqdlər əmlaka birbaşa təsir edən, aktivdə azlmağa yol açan əqdlərdir.

Nəticə olaraq, telefon hələ ki, Azərin deyil. Sadiqin Azərlə bağladığı alğı-satqı müqaviləsi Sadiq üçün öhdəlik verici əqddir və bununla Sadiq telefon üzərində mülkiyyət haqqını Azərə keçirməyi öhdəsinə götürür. Sadiqin alğı-satqı müqaviləsi üzrə götürdüyü öhdəliyi yerinə yetirərək telefonu Azərə təslim edərsə bu sərəncam verici əqd sayılacaq və mülkiyyət haqqının Sadiqdən Azərə keçməsi yalnız bu əqddən sonra reallaşmış olacaqdır.

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın